Klasa Kobiet

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Być kobietą (po czterdziestce)

Email Drukuj PDF

Muz. Włodzimierz Korcz Tekst Magda Czapińska

Być kobietą po czterdziestce  Po co mam być wiecznie młoda?
Po czterdziestce być nareszcie...W tym szaleństwie jest metoda!
Czemu bać się każdej zmarszczki, Czemu w lustro patrzeć z lękiem?
Po czterdziestce życie jest  dopiero piękne:

Dzieci dawno odchowane, Egzaminy wszystkie zdane,
I nie muszę się już męczyć Z tym nudziarzem i tyranem.
Mogę nagle rzucić wszystko, Zacząć życie od początku.
Może znajdę jakąś miłość, Gdzieś w Krynicy albo w Lądku (Zdroju)

Ekspansywną być kobietą, Piąć się w górę, awansować.
Może zacznę pisać powieść, Grać na harfie lub malować...?
Tyle marzeń do spełnienia, Tyle lądów do odkrycia...
Niech mi tylko na to wszystko Starczy życia!
Już nie będę gonić w piętkę, Prać, prasować, stać przy garach,
Obsługiwać wszystkich w koło, Wciąż napinać się i starać!
Kiedy robię bilans życia, To wychodzi straszne manko
Byłam żoną, matką – Polką... Teraz pora być kochanką!

Być kobietą po czterdziestce, To jest ulga i nagroda.
Jesień życia bywa piękna, Chociaż lata trochę szkoda...
Być kobietą po czterdziestce: Niezależną, wolną śmiałą.
Trzeba wreszcie się odważyć  pójść na całość
Być nareszcie po pięćdziestce, na to czekam o tym marzę
Po sześćdziestce się rozkręcę i dopiero wam pokażę

 

BP

Reklama

Bosch

Reklama

księgarnia

Reklama